بهترین بازی های اندروید ۱۳۵ بازی که حتما باید تجربه کنید – تکنولایف

شما یک استاد واقعی از تاکتیک ها برای جمع آوری تیمی خواهید بود که می توانید بر همه موانع غلبه کنید، رئیس های قدرتمند را شکست داده و به فینال بزرگ برسید تا سرنوشت این جهان را شکل دهید. مانیتور خود را مستقیماً مقابل خود قرار دهید. اما این حوزه، در طی یک دهه اخیر، پیشرفتهای خوبی در زمینه پیادهسازی سیستمهای کامپیوتری، بر پایه مفاهیم بینایی کامپیوتر به خود دیده است.

پیادهسازی یک سیستم کامپیوتری که بتواند مانند انسان ببیند و محیط اطراف خود را درک کند، فرآیند به شدت دشواری است. برای رسیدن به چنین هدفی در بینایی کامپیوتر، باید روشهایی برای «دوبارهسازی» (Reproduce) قابلیتهای سیستم بینایی انسان پیادهسازی شوند. با این حال، این امکان وجود دارد که با ایجاد تغییرات در سیستمهای پیادهسازی شده، آنها را با دامنه جدیدی از مسائل سازگار کرد. تحقیقات اولیه در حوزه بینایی کامپیوتر، منجر به ایجاد «رویکردهای بالا به پایین» (Top-Down Approaches) شد. «روانشناسان ادراکی» (Perceptual Psychologists) دهههای زیادی را صرف مطالعه و درک نحوه عملکرد سیستم بینایی انسان کردند و علیرغم ابداع آزمایشات «توهمات نوری» (Optical Illusions) برای نمایش برخی از اصول اولیه نحوه عملکرد سیستم بینایی، هنوز در مسیر ابتدایی حوزه بینایی کامپیوتر قرار داریم.

چنین کاری تا حدودی شبیه به نحوه عملکرد سیستم بینایی مغز انسان در هنگام تفسیر تصاویر است. دلیل دیگر عدم پیشرفت در حوزه بینایی کامپیوتر، نبود درک و فهم مناسب از نحوه عملکرد سیستم بینایی انسان است. تاکنون، دانشمندان و مهندسان کامپیوتر، «روانشناسان» (Psychologists)، «دانشمندان علوم اعصاب» (Neuroscientists) و فلاسفه نتوانستهاند یک تعریف دست و پا شکسته از نحوه عملکرد مغز انسان ارائه دهند، چه برسد به شبیهسازی آن. به بیان سادهتر، مسأله اصلی در حوزه بینایی کامپیوتر این است که یک سختافزار و نرمافزار خوب و قوی، در غیاب «سیستم عامل» (Operating System)، قادر به ارائه عملکرد مناسب نخواهند بود.

این سیستمها حتی قادر نخواهند بود اندازه سیب، خوردنی بودن آن (مصنوعی یا طبیعی) و یا موارد مصرف آن را برای کاربران توصیف کنند. اما نکته جالب در این زمینه این است که محققان قادر هستند سیستمهای بینایی کامپیوتر پیچیدهای برای شناسایی انواع سیب (در حالتها و شکلهای مختلف) آموزش دهند؛ ولی این سیستمها قادر نخواهند بود تا مثلا پرتقال را شناسایی کنند. ایده جدید بابیج به نام «موتور تحلیلی» (Analytical Engine) کامپیوتر مکانیکی پیچیدهای بود که بسیاری از جنبههای دستگاههای الکترونیکی مدرن را پیشبینی کرده بود. با این فرض که بسیاری از مصرف کنندگان قبل از 1989 در واقع در تولیدکننده پردازنده تاثیر نداشتند، در طی 5 سال یک تغییر کامل در بازار صنعت کامپیوتر صورت گرفت.

در بین تولید کنندگان این دسته از مانیتورها، کمپانی­های HP و DELL با هم رقابت دارند. رشته مهندسی کامپیوتر در اکثر دانشگاههای معتبر سراسر جهان ارائه میشود و هر ساله دانشجویان زیادی برای اخد پذیرش از این دانشگاهها با یکدیگر به رقابت میپردازند. پس از تعیین تعداد بهینة خوشه، داده­ها (مشتریان یا پاسخگویان) در قالب 4 خوشه بر اساس روش خوشهبندی k- میانگین از یکدیگر تفکیک شدند. مجموعهای از نرونها، وقتی که «الگوی کنتراستی» (Contrast Pattern) دیده شده در راستای یک خط و یا یک حرکت سریع در یک جهت خاص را شناسایی کنند، یکدیگر را برانگیخته میکنند.

با این حال و با وجود تولید خروجیهای بسیار با کیفیت، این دستگاهها تفاوت چندانی با دوربینهای قرن 19 ندارند؛ زیرا، این دستگاهها تنها توزیع فوتونهای صادر شده از یک جهت خاص را ضبط میکنند. یک شبکه عصبی دیگر، افزایش سایز الگوی شناسایی شده در یک جهت خاص (حرکت اشیاء) را شناسایی میکند. به عبارت دیگر، اکثر قابلیتهای مغز انسان، برای انجام فعالیتهای مربوط به سیستم بینایی انسان در نظر گرفته شدهاند.

شبکه یک اتصال چند منظوره است که به یک کامپیوتر واحد اجازه میدهد کارهای بیشتری انجام دهد. زیرا فروش رایانههای شخصی از مرز 100 میلیون دستگاه در سال عبور کرده بود و سهم بیشتری گریبان AMD را گرفته بود. در چنین حالتی، تصویر توپ از چشم شما عبور میکند و به «شبکیه چشم» (Eye’s Retina) شما برخورد میکند. در این ناحیه، تصویر با دقت بیشتری تحلیل میشوند. این نوع توپولوژی پایداری و سرعت بیشتری نسبت به توپولوژی ad hoc دارد.

بنابراین، بازسازی درک بصری انسانی نه تنها سخت است، بلکه از مجموعهای از فرآیندها تشکیل شده است که همگی به هم وابسته هستند. پردازش تصویر، به نوعی «پردازش سیگنال دیجیتال» (Digital Signal Processing) محسوب میشود و با فرایندهای شناخت و درک محتوای تصاویر دیجیتال سروکار ندارد. با اینکه چندین دهه از آغاز فعالیتها در حوزه بینایی کامپیوتر میگذرد، اما بینایی کامپیوتر هنوز هم یک مسأله حل نشده در حوزه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی محسوب میشود.

بعد از رشد اینترنت و رایج شدن استفاده از آن در خانهها، در دهه ۱۹۹۰ میلادی، مودمها در دو شکل کارتهای داخلی برای کامپیوترهای دسکتاپ و آداپتورهای USB برای لپتاپها به وجود آمدند. کامپیوترهای خانگی دسته ای از میکروکامپیوترها بودند که در سال 1977 وارد بازار شدند و در دهه 1980 رایج شدند. در طول چند دهه اخیر، «حسگرها» (Sensors) و «پردازندههای تصویری» (Image Processors) تولید شدهاند که نه تنها قابلیتهای آنها با قابلیتهای چشم انسان برابری میکنند، بلکه در برخی موارد از آن پیشی میگیرند.

در طول دهههای اخیر، برخی از روشنفکرترین و خلاقترین دانشمندان و محققان حوزه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی در این زمینه فعالیت کردهاند؛ با این حال، پیشرفت چشمگیری در راستای تولید یک سیستم بینایی کامپیوتر «همه منظوره» (General Purpose) حاصل نشده است. با این حال، بینایی کامپیوتر یکی از شاخههای نوظهور در هوش مصنوعی است و در این مدت کم، تاثیرات مهمی در شیوه زندگی انسانها گذاشته است. درک بصری از طریق بینایی، یکی از پیچیدهترین فرایندهایی است که نه تنها درک و فهم آن برای انسانها بسیار سخت است، بلکه، بازسازی کامل آن توسط سیستمهای کامپیوتری، در حال حاضر غیر ممکن است.

طبقهبندی میشوند. در ادامه، برای درک بهتر موضوع، برخی از کاربردهای سادهتر بینایی کامپیوتر که برای خوانندگان و علاقهمندان به این حوزه جذاب است، معرفی میشوند. بنابراین به راحتی می توان آن را توسعه داد و کامپیوتر قدرتمندتری ساخت. یکی از این امکانات و قابلیتها این است که کاربران میتوانند عکسها و فیلمهای خودشان را که بر روی کامپیوتر دارند به راحتی به تلویزیون ال جی منتقل کرده و آنها را در صفحه نمایش بزرگتری ببینند. دوربینها میتوانند هزاران تصاویر را در ثانیه ضبط کنند و عمق و فاصله را با دقت باور نکردنی بسنجند.

دیدگاهتان را بنویسید